Müslüman bir kişinin yaptığı bir hata veya kusurdan dolayı dilemiş olduğu özrünü reddetmek, mekruh ve kötü huylardandır. Peygamber (s.a.v.): “Müslüman kardeşinin özrünü kabul etmemek günah olur” buyurmuştur.

Özrü kabul etmek ve kusurları bağışlamak Allah’ın (c.c.) sıfatların-dandır. Böyle olmayan kimseye Allah Teâlâ gazap ve azap eder. Özür dilemenin üç şekli vardır: “Niçin yaptım? Şunun için yaptım. Keşke yap-masaydım, demek veya yaptım, bir daha yapmam, demek. Yahut yapma-dım diyerek inkâr yolu ile özür dilemektir. Yaptı, bir daha yapmam, demek tevbe olur. Müslüman, afv etmesi için özür dilemesini bekler. Münafık ise hata ve eksiklerin ortaya çıkmasını bekler.

Hadis-i şerif’te: “İffet sahibi olursanız, kadınlarınız da iffet sahibi olur. Anne ve babanıza ihsan ederseniz, çocuklarınız da size ihsan eder. Din kardeşinizin özrünü kabul etmeyen, kevser havuzundan içemeyecektir.”

Bu Hadis-i şerif, din kardeşinin kötülük yaptığını ve özrünün yalan olduğunu bilmeyen kimse içindir. Çünkü böyle bir durumda özrü reddetmek müslümana kötü zan (sû-i zan) beslemek olur. Yalan söylediğini bilerek özrünü kabul etmek, afv olur. Affetmek ise vâcip değil müstehabdır. (İslâm Ahlâkı, M. Hadimi.)