Günah işlemeye yönelmek, az işlese bile, ısrar etmek olur. Kasd etmek, niyet etmekle, irade etmekle ve karar vermekle olur. Karar verip bir kere yaparsa, ısrar olur. Hiç yapmazsa, devamlı yapmaya kastetmesi, karar vermesi ısrar olmaz. Devamlı yapmaya karar verip ve işleyip de pişman olur, terk ederse ısrar olmaz. Bir günde bir çok kere yapıp, her birinden sonra tevbe etmek ısrar olmaz. Tevbe ederken günah işlediğine pişman olup üzülmek ve günahtan hemen vazgeçmek ve bir daha yapmamaya karar vermek şarttır. Bu üç şartı yerine getirmeden yalnızca dil ile söylemek, yalancılık olur. Küçük günahlara ısrar etmek büyük günah olur. Tevbe edince büyük günah da afv olur. Küçük günahı küçük ve önemsiz görmek de büyük günahtır. Küçük günahı işlediğini övünerek söylemek de büyük günahtır. Küçük günah işleyeni alim ve salih sanmak da büyük günah olur. Küçük günah işleyince de Allah’tan bağış ve af dilemek ve azabından korkmak gerekir. İnsan Allah’tan utanmaz ve azap yapılacağını düşünmezse bu da büyük günah olur. (İslâm Ahlâkı, M. Hadimi.1)