‘Safvet’ kalpteki doğal temizlik ve arınmışlık halidir.

Kalp aslında bütün kötülüklerden arınmış ve her türlü lekelerden temizlenmiş olup bu arınmışlık sonradan dünyada kişinin alışkanlık edindiği kötü huylar ölçüsünde kirlenir ve kararır. Kalp bu kötü huyların saldırılarından korunursa, ilk arınmışlığı da korunmuş ve hatta daha da artmış olur. Temiz bir kalbe sahip olanlar, her zaman iyiliklerde bulunup kötülüklerden sakınırlar. İnanırlar, güvenirler bazen aldatılsalar bile sonunda yine kazanırlar ve belki de aldatanı mahcup ederler.

Kalbi temiz olmak, saf olmak deyimlerini ‘ahmaklık’ kelimesi ile karıştırmamak gerekir. Çünkü ‘ahmaklık’ başka bir şey ‘saflık’ başka bir şeydir. Saflık, çocuklarda en güzel süslerden sayılır. Genç kızlarda bu halin meydana getirdiği tavır ve letafet ise çok daha başka bir erdem ve güzelliktir.