Üreticiler ürünlerini satış noktalarına getirirken onların yolda karşılanıp mallarının satın alınması doğru değildir. Çünkü üretici bu durumda pazar yerine veya hale gelip piyasayı öğrenmemiş ve malının güncel fiyatını bilmemektedir. Bu durumdaki üreticinin mallarına talipli olmamalı ve onu satışa zorlamamalıdır. Mal pazara gelip üretici piyasayı ve kendi malının değerini öğrendikten sonra pazarlık yapılmalıdır.

Bu satın alma şekli, her ne kadar pazarlık esasına dayalı rıza ile olduğu görünse de, satıcının zararına yol açtığı için, mekruh görülmüştür. Başkasının zararına sebep olacak bir kazanç yolu yasaklanmış; alıcı ve satıcı ‘İslâm’da aldatma yoktur’ şeklinde uyarılmış bulunmaktadır. Dışarıdan gelen malı kasabanın veya köylünün ihtiyacı varken, almak, saklamak veya yüksek fiyatla satmak, değerini artırmak, pahalılaştırmaktır. O civar halkına zarar olmuş olur. Yahut da ucuz alıp satana zarar vermiş olur. Demek ki, zararın birine uygun düşen, ‘Merhamet dinin alametidir’ Hadis-i şerifi ile amel etmemiş olur. Böyle bir merhametsizlik, ‘Ben Müslümanım’ diyen kimseye yakışmaz. Çünkü Müslümana yakışan, din kardeşinin zararına olan bir işi işlememektir.