‘Cevdet’, sözlükte iyi olmak, iyi iş yapmak, haslık, güzellik, olgunluk, tazelik ve iyi söz söylemek demektir.

Cevdet, genelde anlayış, zeka ve huy gibi bazı insani özelliklere izafetle belirtilir ki, bu izafet belirtilen özelliklerin güzelliğine işaret ederler.

Örneğin ‘Cevdet-i fehm’ anlama güzelliği ve yeteneği kişiye ait yüksek bir yetenektir ki, buna sahip kimseler, her görülen şeyi çabucak ve kolaylıkla anlarlar. Aynı şekilde ‘Cevdet-i tabiat’ ise kalplerin hemen kazanmak istediği övülen ve sevilen bir yetenektir. Bu özellik sahibini her zaman üç şöhretin en yüksek makamına çıkarır.

Yukarıda anlatılan faziletlerin meydana gelmesine her ne kadar terbiye, ilim ve çalışmanın katkısı varsa da asıl ‘cevdet’ insanın yaratılışında var olan iyiliktir.