Müdara, kendisine veya başkalarına zarar gelmesi korkusundan dolayı iyiliği emretmek ve kötülüğe engel olmak mümkün olmazsa, böyle fitneye mani olmak için susmaya denir. Kişinin kalbi haramı ve kötülüğü engellemek istediği halde, müdara yapmak caizdir. Hatta sadaka sevabı dahi kazanılır. Müdara ederken tatlı dilli ve güler yüzlü olmak gerekir.

Öğrencilere ders verirken de müdara yapılabilir.

İmam Gazâli diyor ki: ”İnsanlar, üç kısımdır: Bir kısmı gıda gibidir. Bunlar her kese ve her zaman lazımdır. İkinci kısım ilaç gibidir. İhtiyaç zamanında lazım olurlar. Üçüncü kısım ise hastalık gibidir. Bunlara ihtiyaç olmaz. Fakat onlar insanlara musallat olurlar, bulaşırlar. Bunlardan kurtulmak için müdara etmek gerekir.” Müdara caizdir ve bazen de müstehab olur.

Peygamberimize bir misafir geldi. “İçeri alınız ! O kötü bir insandır” buyurdu. Misafir içeri girince onunla tatlı ve neşeli konuştu. Gittikten sonra ona karşı yumuşak konuşmasının sebebi sorulduğunda, “Kıyamet gününde, en kötü yerde bulunacak kimse, dünyada zararından korunmak için kendisine ikram olunan, değer verilen kimsedir.” Buyurdu.

Hadis-i Şerif’te yine buyuruldu: “Sıkılmadan açıkça haram işleyen kimseyi gıybet etmek caiz olduğu gibi, şerlerinden korunmak için bunlara müdara etmek de caizdir. Fakat müdara, müdahene şeklini almamalıdır.”

Müdara, dini veya dünyayı zarardan kurtarmak için, dünya menfaatından vermektir. Müdahene ise dünya ele geçirmek için, dinden vermektir. Zalime müdara ederken kendisi ve zulümleri övülmez.(İslâm Ahlâkı, M. Hadimî.)