‘Tefahur’, insanın kendisinde var olduğunu düşündüğü, bazı yararlılık ve iyiliklerini başkalarına göstermek ve bununla övünmek demektir.

Övünmek ve gösteriş daha çok kendini bilmeyen kimselerde görülen bir hastalıktır. Bu hastalığa yakalananlar bulunduğu topluluklardaki insanlar ve akranları tarafından sevilmezler.

Dünyada övünmek genelde mal, evlat ve mevki gibi geçici şeylerle olur. Bunların hepsinin bir emanet olduğu ve bir gün yok olacakları düşünülerek insanın tefahur hastalığından kurtulması mümkündür.

Övünmekten zevk duyarak büyüklenen kişi malından soyunmuş olsaydı, gerçekte kendisinin övünülecek ve büyüklenecek hiçbir şeye sahip olmadığını, yalnız bir vücudu olup onun da bir eceli olduğunu ve günü geldiğinde ölüme hazır bir halde beklediğini görür ve değerini anlardı.