Metânet, insanın sözünde sabit, din ve görüşünde kuvvetli, işinde ise yürekli, cesur ve sabırlı olmasına denir. Kalbinde metânet olmayan kimsenin kendisine hayrı olmadığı gibi başkasına da olmaz. Çünkü hiçbir işi gereği gibi tutmaz, sonunu getirmez, görüşünde sebat etmez, ötekinin berikinin sözüne uyup tereddüt yağmurundan ve telaştan kurtulamaz.

Bu dünyada en uygun bir şeyin bile araştırılırsa bazı sakıncaları bulunabilir. Bundan dolayı bir iş yapılacağı zaman hal ve vakit yönünden incelenmeli, yani zamanına ve durumuna göre bir araştırma yapmalı, eğer o işin iyilikleri, makbul yönleri sakıncalarından az ise, o işi terk etmeli, çok ise o işe girişmeli ve sonuna kadar sebat etmelidir. Bu arada doğabilecek sakıncaları da ortadan kaldırmalıdır.

İsteklere kavuşmak ancak bu şekilde mümkün olabilir. Çoğunlukla işlerde başarının temeli sebat ve metânettir. Ancak sebat ve metâneti, körü körüne inat ile de karıştırmamalıdır. (Tasvir-i Ahlâk, Ahmet Rıfat)