‘Beşaşet’, güler yüzlülük, tebessüm etmek demektir.

Beşaşet, insanlara yaratılışında verilen bir huy olduğunu söylersek pek hata etmiş olmayız. Çünkü keder ve tasa yüklü bir takım asık süratli kişilerin sevinç ve neşe zamanında bile güler yüzlü olamadıkları, bunu başaramadıkları çok kere görülmüştür.

Her zaman kederli ve karamsar bir halde yaşayan kişilerle görüşüp onlara yakın olmak, insana keder ve karamsarlık geçirir. Tıpkı bunun gibi huya bağlı olarak neşeli olan kişilerle arkadaşlık edip görüşmek de insanın kederlerini giderir, kalbine genişlik ve ferahlık verir.

Bu şekildeki kötü huylu kişilerde bir istekte bulunmak da çoğu zaman pişmanlık doğurur. Eğer bir ihtiyacın varsa iyi huylu, güler yüzlü kişilere söyle. Bunu kuvvetlendiren pek çok haberler anlatılmış, bir çok sözler söylenmiştir.

Güleryüz ve tatlı dille söylenen söz faydasız bile olsa kötülükle söylenen faydalı sözden daha çok kabul görür. Bunun gibi ihtiyaç sahiplerine güleryüzle verilen olumsuz karşılık, bu ihtiyacı kötülükle, kötü ve sert bir yüzle karşılayıp onu verenden daha çok sevinç verir.